درد دل های قائم راستینِ آل محمد

-


هفت.

«ببین که علّتِ خَلقِ سماء و ارض (آفرینش آسمان و زمین)، ایقان به لقاء او (یقین به ملاقات با خدا و مظهر او) شده و کُل از برای این، خَلق شده [اند] و کُل، شب و روز عمل می کنند و[لی] عمل های خود را هباء منثوراً (1) (بی اثر و فایده) می کنند...
حال نظر کن آن لقاءالله را که کُل از برایش خلق شده اند: حَظّ آن لقاء را جَبَل ماکو (کوهسار ماکو) برمی دارد! (2) و حال آنکه کُل او را می خوانند و از او مُحتَجِب (غافل و پوشیده)! و کل از برای او عامل اند و از او مَحجوب (بی خبر و در پرده)!»

(حضرت باب - کتاب دلایل هفتگانه / دلایل سبعه - صفحه 32)


1. هَباءً مَنثوراً؛ اصطلاحی قرآنی است به معنی ظاهری «گرد و غبار پراکنده در هوا» و در واقع «کار بی ارزش»، که در آیه 23 سوره ی فرقان نیز آمده است.
2. حضرت باب را در اواخر عمر کوتاه شان به دژی در کوهسار دوردستِ ماکوی آذربایجان تبعید و در آنجا زندانی کردند تا دست کسی به ایشان و سخن و وحی و دعوی ایشان نرسد. اما زهی خیال باطل که امروز، در سراسر کشورهای جهان، نام ایشان به گوش می رسد و با وجود همه ی کشتارها و فشارها که همچنان نیز ادامه دارند، تاکنون میلیون ها نفر از همه ی نژادها و سرزمین ها به حقیقت پیام ایشان دست یافته اند. مردمان امروز ایران و جهان، هر روز عجل فرجهم می گویند یا منتظر منجی به سیاق مذهب خویش اند ولی لذت راستین ظهور امام زمان و منجی عالَم را کوهسار ماکو برد که ایشان بر آن زندانی بودند و کتاب های عظیم شان را بر آن نگاشتند و پیام خویش را به جهانیان سپردند و سپس رهسپار دیار امر شدند.


نظرات

ارسال یک نظر

پست‌های معروف از این وبلاگ

لوح احمد - برگردان به پارسی

-
بیست و نُه. «اوست آن پادشهِ آگهِ دانا» «لوح احمد» این کبوترِ بهشتی است که بر شاخسارانِ درختِ جاودانگی، آوای خوشِ وَرجاوَندی سر داده است و پاکان را بسوی الله و یکتاپرستان را به درگاهِ نزدیکِ خداوندِ بخشنده، بشارت می دهد. همو آگاهی می دهد به وارستگانِ از دنیا، از خبری که از سوی یکتاخدایِ شاهنشهِ عزیز و یگانه رسیده، و دوستداران خدای را به آستانِ مقدّسش و این نظرگاهِ روشن رهنمون می گردد: بگو: حقّا که این، همان برترین نظرگاه  است که در کتابهای رسولان خدا، وعده و نوشته شده بود که به آن، حق از باطل جدا شود و زودا که هر امری، به حکمتِ آن حکیم، مشخص گردد. و بگو: این همان درختِ روح است که میوه های ایزدِ بزرگِ نیرومند و بلندمرتبه را به بار می آوَرَد. هان تو ای احمد! تو شاهد باش که اوست یکتاخدا و خدایی جز او نیست که پادشَهی است فراگیر و گرانقدر و نیرومند. همان خداوندِ یکتایی که آنکه علی [حضرت باب، سید علیمحمد] نام داشت، فرستاد و او حق است و از جانب خداوندگار، که ما همگی فرمانش را فرمان می بریم. بگو: ای مردمان! حدود الله را پیروی کنید که در کتابِ بیان، از سوی پروردگارِ ...
بیشتر بخوانيد

الله ابهی

-
چهل. «الله ابهی» ذکر «الله ابهی» - که اَبها خوانده می شود - مهم ترین و معمول ترین ذکر برای بهائیان عالَم است؛  هم اسم اعظم محسوب می شود، هم نیایش 95 باره ی روزانه است و هم درود و سلام و تکبیر ویژه در میان بهائیان است. هم اشاره به نام مبارک حضرت بهاءالله، پیامبر این دوران دارد و هم بنیانگزار این ذکر، حضرت باب بوده است و هم توحیدِ خالص آیین بهائی، نسبت به الله یگانه و برتر  را نشان می دهد. اما در اینجا، ذکر نکته ای تازه و افزون بر همه ی اینها، شاید خالی از لطف نباشد: واژه ی «ابهی» در رسم الخط فارسی و عربی با چهار حرف «الف – ب – ه – ی» نوشته می شود که این چهار حرف، شامل دو حرفِ آغازینِ الفبا، یعنی «الف – ب» و دو حرفِ واپسینِ الفبا، یعنی «ه – ی» می شود! این می تواند اشاره به این باشد که برترین نام الهی - یعنی «اَبهی» - نه تنها سراسر حروف الفبا از ابتدا تا انتها را در برمی گیرد، بلکه به اول و آخر بودن خداوند در هر موضوعی نیز اشاره دارد. همچنین باید افزود که دو حرفِ آغاز و دو حرف پایان الفبا، ایهامی ظریف از دو اول و دو آخر در عصر ما دارد که می تواند اشاره ای به...
بیشتر بخوانيد

«راز حضرت کریشنا»

-
سی. «کریشنا فرمود: ای آرجونا [ای بهترین فرد از خاندان بهاراتا]؛ خداوند متعال در قلب همه ی موجودات اقامت دارد و سفر همه ی آنان را بر خودرویی که از نیروی مادّی شکل گرفته، هدایت می کند. 61 پس ای نواده ی بهاراتا؛ تسلیم محض او شو تا با لطف و مهرش، به آرامش روحانی و سرمنزل متعال و جاودانه برسی. 62 اینک و اینگونه، دانش محرمانه را برای تو آشکار نمودم ؛ بر آن دقیق شو و بیندیش. سپس هر چه می خواهی و تمایل داری انجام بده. 63 اما چون تو برایم بسیار عزیز هستی، آموزش نهایی و محرمانه ترین بخش دانش را نیز برایت واگو خواهم کرد تا آنچه را که به صلاح توست [به تمامی] شنیده باشی... 64  [و این است جوهر و چکیده ی سخنان خداوند از زبان کریشنا:]  همواره به من بیندیش؛ پرستنده و فدایی من شو، ای پرستش کننده ی خالص من؛ سجده هایت را به من تقدیم کن؛ آنگاه بی تردید نزد من خواهی آمد و به من خواهی رسید... این را صادقانه به تو قول می دهم چون نزد من بسیار عزیز هستی. 65 گوناگونیِ مذاهب را رها کن و تنها به من تسلیم شو. نترس؛ من تو را از همه ی واکنش های گناه آلود، نجات خواهم داد. 66 این...
بیشتر بخوانيد